بدینسان ما دو پنجره ای رو در روی همیم. از این جا میشود به هم نگاه کنیم، ترانه
های مان را با هم بخوانیم، پای صحبت همدیگر بنشینیم و اندوه های مشترک خود را با هم
تقسیم کنیم. تکنولوژی ما را به همسایگی فرا خوانده است و کم کم باید باور کرد که
زندگی همسایگی است. خوش به حال من و تو اگر همسایه های پر خاطره ای هم باشیم، که بی
تردید خواهیم بود. در این خانه چیزی نیست و اگر هست فقط حضور زلال توست. من عاشق
فردای عاشقانه و پر ترانه ام از تو هم دعوت می کنم با هم باشیم.
"رفتن تنها خطر دارد
راه بی همراه خطر دارد".
داود سرخوش
